You are currently viewing Pro Orantibus

Pro Orantibus

Żyjemy w świecie, w którym niemal wszystko domaga się uwagi. Liczy się to, co głośne, widoczne, natychmiast zauważone i ocenione. Często ulegamy złudzeniu, że jeśli czegoś nie widać, to znaczy, że to nie działa albo nie ma większego znaczenia.

W tym zgiełku dzień Pro Orantibus – dzień modlitwy za osoby konsekrowane prowadzące życie kontemplacyjne – stawia przed nami zupełnie inną logikę. Logikę Ewangelii.

Zanim Jezus zaczął nauczać tłumy i czynić cuda, przez trzydzieści lat prowadził „życie ukryte” w Nazarecie. To właśnie ten cichy czas poprzedzał Jego misję głoszenia Dobrej Nowiny. Ten cichy czas był też misją. Mnisi i mniszki wybierają życie w ciszy, życie za klauzurą i poświęcają wiele czasu na modlitwę za zbawienie świata. Rezygnują z obecności w centrum wydarzeń nie dlatego, że świat jest im obojętny, ale dlatego, że chcą nieść jego sprawy tam, gdzie ludzki głos często nie dociera – przed oblicze Boga, aby Go wielbić i zabiegać o zbawienie każdego człowieka

Życie ukryte jest jak system korzeniowy drzewa. Nie podziwiamy korzeni, bo są schowane głęboko pod ziemią. A jednak to dzięki nim drzewo stoi prosto, czerpie wodę i wydaje owoce. Podobnie jest z modlitwą tych, którzy trwają w ukryciu. Nie widać jej na pierwszych stronach gazet, nie da się jej zmierzyć statystykami, a mimo to podtrzymuje ona życie całego Kościoła i wyprasza łaskę dla ludzi, których siostry i bracia za murami klasztorów kontemplacyjnych nigdy na oczy nie widzieli. Również i my redemptorystki jesteśmy mniszkami. Trwamy na modlitwie i na nią zapraszamy.

Dzień Pro Orantibus to zaproszenie  do wdzięczności i wsparcia dla wspólnot kontemplacyjnych. Jesteśmy ogromnie wdzięczne za wszystkie dobre życzenia i zapewnienia o modlitwie. Doświadczyłyśmy tego również ze strony naszych braci redemptorystów: Ojca Prowincjała, naszego Ojca Kapelana i wielu, wielu innych. Dziękujemy z całego serca.