Nowenna przed Uroczystością Najświętszego Odkupiciela
- Odkupienie jako cicha rewolucja miłości
Ta dzisiejsza Ewangelia odsłania, kim jest Odkupiciel. Jest Sługą, który zbawia przez łagodność, wierność i miłosierną bliskość wobec słabych. Tajemnica Odkupienia objawia się tu jako zwycięstwo miłości nad zniszczeniem, a nie jako zwycięstwo przemocy nad przeciwnikiem.
„Oto mój Sługa… Umiłowany mój” — Odkupienie rodzi się z miłości Ojca.
Odkupienie nie zaczyna się od krzyża, lecz od wyboru: Ojciec wskazuje na Syna jako na Tego, który wypełni Jego zbawczy plan. To jest fundament: zbawienie nie jest reakcją na grzech, lecz owocem odwiecznej miłości. Krzyż jest konsekwencją tej miłości, nie jej przeciwieństwem.
W tajemnicy Odkupienia Jezus nie działa jako samotny bohater, ale jako Sługa posłany przez Ojca, w pełnej jedności z Jego wolą.
„Położę ducha mojego na Nim” — Odkupienie jest dziełem Ducha.
Duch Święty jest tchnieniem całej misji Jezusa: On prowadzi Go do ludzi zranionych, On uzdalnia do przebaczenia, On sprawia, że krzyż staje się ofiarą miłości, a nie klęską.
W świetle Odkupienia ten werset pokazuje, że zbawienie jest trynitarne: Ojciec posyła, Syn służy, Duch działa.
„Nie będzie się spierał ani krzyczał” — Odkupienie dokonuje się w łagodności.
Odkupienie nie jest zwycięstwem siły nad siłą, lecz siły miłości nad siłą przemocy. Jezus nie pokonuje zła jego własną bronią — pokonuje je inną logiką, logiką Sługi.
„Trzciny zgniecionej nie złamie” — Odkupienie jest podniesieniem słabych.
To jedno z najpiękniejszych zdań o Jezusie.
Trzcina zgnieciona — człowiek zraniony, chwiejny, bliski upadku. Knot tlejący — wiara prawie zgaszona, nadzieja na granicy rozpadu.
Odkupienie nie polega na odrzuceniu słabych, lecz na uratowaniu tego, co prawie znikło. Jezus przychodzi, by podnieść tych, którzy nie mają siły się podnieść.
Krzyż jest właśnie takim gestem: Jezus bierze na siebie to, co w nas zgniecione, zgaszone, zniszczone — i nie łamie, lecz uzdrawia.
„W Jego imieniu narody nadzieję pokładać będą” — Odkupienie jest uniwersalne.
To To proroctwo mówi o zasięgu Odkupienia: nie tylko Izrael, nie tylko „pobożni”, nie tylko „sprawiedliwi”, lecz wszystkie narody.
Krzyż jest wydarzeniem, które obejmuje cały świat. Jezus nie jest Sługą jakiejś tam społeczności, lecz Sługą całej ludzkości.
Jezus zwycięża nie przez dominację, lecz przez służbę. Nie przez siłę, lecz przez miłość. Nie przez zniszczenie, lecz przez podniesienie.
Modlitwa do Najświętszego Odkupiciela
(do odmawiania na zakończenie każdego dnia nowenny)
Jezu Chryste, nasz Najświętszy Odkupicielu! Ty z niezmierzonej miłości ku nam przyjąłeś ludzkie ciało, stałeś się naszym Bratem i złożyłeś na krzyżu samego siebie jako doskonałą ofiarę za nasze grzechy. Przez Twoją krew zostaliśmy wykupieni z niewoli śmierci, a Twoje zmartwychwstanie otworzyło nam bramy wiecznego życia.
Dziękujemy Ci, Panie, za ten niepojęty dar Odkupienia, który nieustannie rozlewa się w naszych sercach przez Ducha Świętego. To On, Duch Pocieszyciel, daje nam poznać moc Twojej miłości, uświęca nas, uzdrawia nasze zranienia i uzdalnia do niesienia Ewangelii całemu światu.
Prosimy Cię, Najświętszy Odkupicielu, w tej nowennie: odnów w nas łaskę chrztu i bierzmowania. Niech Twój Święty Duch rozpala w nas ogień miłości, abyśmy mogły się stać ogniem w Ogniu, niech uczy nas prawdziwego nawrócenia i głębokiej ufności w Twoje miłosierdzie. Spraw, abyśmy zasiewani jak dobre ziarno, przynosili obfity plon wiary, nadziei i miłości w naszym codziennym życiu.
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem, w jedności Ducha Świętego, przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
VIII. Odkupienie przywraca życie
Bóg, który słyszy łzy
Słowa: „Słyszałem twoją modlitwę, widziałem twoje łzy” odsłaniają serce Boga, które w pełni objawiło się w Chrystusie. W Odkupieniu łzy człowieka nie są już tylko znakiem bólu – stają się miejscem spotkania z Bogiem. W Jezusie widzimy tę samą logikę: On zatrzymuje się przy płaczących, dotyka ran, przywraca życie (Łazarz, córka Jaira, syn wdowy).
Uzdrowienie jako zapowiedź większego daru
Ezechiasz otrzymuje 15 lat życia – to znak, że Bóg ma władzę nad czasem i śmiercią. W świetle Odkupienia ten gest zapowiada coś o wiele większego: Chrystus nie dodaje lat – On daje życie, które nie przemija.
Uzdrowienie Ezechiasza jest więc figurą zbawienia: Bóg przychodzi, gdy człowiek jest „na granicy”, odwraca wyrok, otwiera przyszłość, prowadzi do świątyni – miejsca spotkania.
W Chrystusie świątynią staje się Jego Ciało, a droga do Ojca zostaje otwarta raz na zawsze.
Znak cofniętego cienia – obraz Paschy
Cofnięcie cienia na zegarze Achaza jest niezwykłe: czas jakby wraca, światło odzyskuje przestrzeń. W perspektywie Odkupienia to symbol: odwrócenia losu człowieka, powrotu światła tam, gdzie zapadła ciemność, zwycięstwa Boga nad tym, co nieodwracalne.
W zmartwychwstaniu Chrystusa dzieje się coś jeszcze większego: nie tylko cień się cofa – ciemność zostaje pokonana raz na zawsze.
Obietnica: „Wybawię ciebie i to miasto” pokazuje, że łaska nie jest tylko prywatnym doświadczeniem króla. Odkupienie ma zawsze wymiar wspólnotowy: Chrystus nie zbawia jednostek w izolacji – buduje nowe miasto: Kościół.
Modlitwa do Najświętszego Odkupiciela
(do odmawiania na zakończenie każdego dnia nowenny)
Jezu Chryste, nasz Najświętszy Odkupicielu! Ty z niezmierzonej miłości ku nam przyjąłeś ludzkie ciało, stałeś się naszym Bratem i złożyłeś na krzyżu samego siebie jako doskonałą ofiarę za nasze grzechy. Przez Twoją krew zostaliśmy wykupieni z niewoli śmierci, a Twoje zmartwychwstanie otworzyło nam bramy wiecznego życia.
Dziękujemy Ci, Panie, za ten niepojęty dar Odkupienia, który nieustannie rozlewa się w naszych sercach przez Ducha Świętego. To On, Duch Pocieszyciel, daje nam poznać moc Twojej miłości, uświęca nas, uzdrawia nasze zranienia i uzdalnia do niesienia Ewangelii całemu światu.
Prosimy Cię, Najświętszy Odkupicielu, w tej nowennie: odnów w nas łaskę chrztu i bierzmowania. Niech Twój Święty Duch rozpala w nas ogień miłości, abyśmy mogły się stać ogniem w Ogniu, niech uczy nas prawdziwego nawrócenia i głębokiej ufności w Twoje miłosierdzie. Spraw, abyśmy zasiewani jak dobre ziarno, przynosili obfity plon wiary, nadziei i miłości w naszym codziennym życiu.
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem, w jedności Ducha Świętego, przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
VII. Odkupienie – od bezsilności do życia
Tekst z Księgi Izajasza (Iz 26, 7-9. 12. 16-19) jest jak modlitwa serca, które doświadcza własnej kruchości, a jednocześnie nie przestaje ufać, że Bóg prowadzi historię ku zbawieniu.
„Ścieżka sprawiedliwego jest prosta” – nie dlatego, że człowiek jest doskonały, ale dlatego, że Bóg ją prostuje. Pragnienie Boga w nocy to obraz duszy, która nawet w ciemności nie traci kierunku. Noc jest tu symbolem prób, niepewności, bólu – a jednak właśnie tam rodzi się najczystsze wołanie. Odkupienie nie jest dziełem ludzkiej mocy, lecz Bożego działania w naszej słabości.
I wreszcie słowa, które otwierają perspektywę paschalną: „Ożyją Twoi umarli… zmartwychwstaną ich trupy… ziemia wyda cienie zmarłych.” To zapowiedź, która w Chrystusie staje się rzeczywistością. Jego Zmartwychwstanie jest odpowiedzią na ludzką bezsilność. W Nim to, co martwe, zostaje ożywione; to, co bezowocne, staje się pełne życia.
Ten fragment można czytać jako modlitwę Kościoła pielgrzymującego:
Idziemy drogą, którą Bóg prostuje, wołamy w nocy, bo wiemy, że On słyszy, wierzymy, że Jego rosa światłości dotknie naszej ziemi i obudzi to, co umarło.
W świetle Odkupienia przechodzimy od bezsilności do życia, od ciemności do światła, od pragnienia do spełnienia.
Modlitwa do Najświętszego Odkupiciela
(do odmawiania na zakończenie każdego dnia nowenny)
Jezu Chryste, nasz Najświętszy Odkupicielu! Ty z niezmierzonej miłości ku nam przyjąłeś ludzkie ciało, stałeś się naszym Bratem i złożyłeś na krzyżu samego siebie jako doskonałą ofiarę za nasze grzechy. Przez Twoją krew zostaliśmy wykupieni z niewoli śmierci, a Twoje zmartwychwstanie otworzyło nam bramy wiecznego życia.
Dziękujemy Ci, Panie, za ten niepojęty dar Odkupienia, który nieustannie rozlewa się w naszych sercach przez Ducha Świętego. To On, Duch Pocieszyciel, daje nam poznać moc Twojej miłości, uświęca nas, uzdrawia nasze zranienia i uzdalnia do niesienia Ewangelii całemu światu.
Prosimy Cię, Najświętszy Odkupicielu, w tej nowennie: odnów w nas łaskę chrztu i bierzmowania. Niech Twój Święty Duch rozpala w nas ogień miłości, abyśmy mogły się stać ogniem w Ogniu, niech uczy nas prawdziwego nawrócenia i głębokiej ufności w Twoje miłosierdzie. Spraw, abyśmy zasiewani jak dobre ziarno, przynosili obfity plon wiary, nadziei i miłości w naszym codziennym życiu.
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem, w jedności Ducha Świętego, przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
VI. Bóg jest źródłem.
Dzisiejszy tekst pierwszego czytania z księgi Izajasza demaskuje pychę potęgi, która zapomniała, że jest tylko narzędziem — a w świetle Odkupienia ujawnia, jak Bóg potrafi obrócić nawet ludzką arogancję w drogę zbawienia.
Fragment opisuje kogoś, kto przypisuje sobie absolutną sprawczość: „Działałem siłą mej ręki… przesunąłem granice… rozgrabiłem skarby… zagarnąłem całą ziemię”. To jest archetyp pychy politycznej, militarnej, duchowej – człowiek (lub władca), który uważa się za źródło mocy. A potem pada pytanie, które rozbija tę iluzję:
„Czy się pyszni siekiera wobec drwala?”
To jest genialny obraz: narzędzie nie może wynosić się ponad tego, który je trzyma. Siekiera nie jest źródłem siły. Piła nie jest źródłem mocy. Tak samo człowiek nie jest źródłem swojej wielkości — jest nią Bóg.
Odkupienie odsłania głębszą prawdę: Człowiek nie jest autonomicznym sprawcą dobra. Wszystko, co czynimy, nawet to, co wydaje się wielkie, jest możliwe tylko dlatego, że Bóg daje: życie, zdolności, czas, okoliczności, łaskę.
Odkupienie przywraca właściwą perspektywę: Bóg jest źródłem, człowiek narzędziem.
Czy w moim życiu jest jakaś „siekiera”, która zaczęła się pysznić? Jakie miejsce w mojej codzienności potrzebuje powrotu do prawdy, że to Bóg jest źródłem, a ja narzędziem Jego dobra?
Modlitwa do Najświętszego Odkupiciela
(do odmawiania każdego dnia nowenny)
Jezu Chryste, nasz Najświętszy Odkupicielu! Ty z niezmierzonej miłości ku nam przyjąłeś ludzkie ciało, stałeś się naszym Bratem i złożyłeś na krzyżu samego siebie jako doskonałą ofiarę za nasze grzechy. Przez Twoją krew zostaliśmy wykupieni z niewoli śmierci, a Twoje zmartwychwstanie otworzyło nam bramy wiecznego życia.
Dziękujemy Ci, Panie, za ten niepojęty dar Odkupienia, który nieustannie rozlewa się w naszych sercach przez Ducha Świętego. To On, Duch Pocieszyciel, daje nam poznać moc Twojej miłości, uświęca nas, uzdrawia nasze zranienia i uzdalnia do niesienia Ewangelii całemu światu.
Prosimy Cię, Najświętszy Odkupicielu, w tej nowennie: odnów w nas łaskę chrztu i bierzmowania. Niech Twój Święty Duch rozpala w nas ogień miłości, abyśmy mogły się stać ogniem w Ogniu, niech uczy nas prawdziwego nawrócenia i głębokiej ufności w Twoje miłosierdzie. Spraw, abyśmy zasiewani jak dobre ziarno, przynosili obfity plon wiary, nadziei i miłości w naszym codziennym życiu.
V. Wiara – fundament Odkupienia
„Uważaj, bądź spokojny, nie bój się” To pierwsze słowa, które Bóg kieruje do Achaza. W kontekście Odkupienia brzmią jak echo całej Biblii: do Abrahama: „Nie bój się”, do Mojżesza: „Pan będzie walczył za was”, do Maryi: „Nie bój się, znalazłaś łaskę u Boga”, do uczniów: „Nie lękajcie się, Ja jestem”.
Bóg nie zaczyna od strategii militarnej, ale od uzdrowienia serca. Odkupienie zawsze zaczyna się od tego, że człowiek przestaje patrzeć na zagrożenie jak na absolutną siłę i zaczyna patrzeć na Boga jako na jedyną pewną rzeczywistość.
„Dwóch niedopałków dymiących głowni”. W świetle Odkupienia ten obraz jest niezwykle mocny. To, co człowiek uważa za groźne, Bóg widzi jako wypalone, bezsilne, chwilowe.
Odkupienie polega na tym, że Bóg odsłania prawdziwe proporcje: to nie wróg jest wielki, lecz Bóg jest większy.
„Jeżeli nie uwierzycie, nie ostoicie się” – wiara jest fundamentem Odkupienia;
To zdanie jest kluczem. W oryginale hebrajskim jest gra słów: jeśli nie będziecie wierzyć (’aman), nie będziecie trwali (’amen).
Odkupienie nie działa automatycznie. Bóg daje obietnicę, ale człowiek musi wejść w nią przez wiarę, W świetle tajemnicy Odkupienia: wiara nie jest uczuciem, lecz przyjęciem Bożej perspektywy, wiara nie usuwa trudności, lecz daje trwałość, wiara nie jest ucieczką, lecz zakorzenieniem w Tym, który zwyciężył świat.
Modlitwa do Najświętszego Odkupiciela
(do odmawiania na zakończenie każdego dnia nowenny)
Jezu Chryste, nasz Najświętszy Odkupicielu! Ty z niezmierzonej miłości ku nam przyjąłeś ludzkie ciało, stałeś się naszym Bratem i złożyłeś na krzyżu samego siebie jako doskonałą ofiarę za nasze grzechy. Przez Twoją krew zostaliśmy wykupieni z niewoli śmierci, a Twoje zmartwychwstanie otworzyło nam bramy wiecznego życia.
Dziękujemy Ci, Panie, za ten niepojęty dar Odkupienia, który nieustannie rozlewa się w naszych sercach przez Ducha Świętego. To On, Duch Pocieszyciel, daje nam poznać moc Twojej miłości, uświęca nas, uzdrawia nasze zranienia i uzdalnia do niesienia Ewangelii całemu światu.
Prosimy Cię, Najświętszy Odkupicielu, w tej nowennie: odnów w nas łaskę chrztu i bierzmowania. Niech Twój Święty Duch rozpala w nas ogień miłości, abyśmy mogły się stać ogniem w Ogniu, niech uczy nas prawdziwego nawrócenia i głębokiej ufności w Twoje miłosierdzie. Spraw, abyśmy zasiewani jak dobre ziarno, przynosili obfity plon wiary, nadziei i miłości w naszym codziennym życiu.
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem, w jedności Ducha Świętego, przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
IV. Zapowiedź Ofiary, która naprawdę zbawia.
W świetle Odkupienia słowa Izajasza (Iz 1, 10-17) stają się proroctwem o tym, że żadne zwierzęce ofiary nie mogą oczyścić serca człowieka. One były tylko znakiem, zapowiedzią. Bóg pragnie jednej Ofiary – Ofiary Syna.
W Chrystusie dokonuje się to, czego nie mogły dokonać całopalenia: pojednanie, odnowienie serca, przywrócenie człowieka do relacji z Ojcem.
List do Hebrajczyków powie to wprost: „Nie chciałeś ofiar krwawych… oto idę, aby spełnić Twoją wolę.”
Izajasz zapowiada więc moment, w którym kult zostanie oczyszczony, a jego centrum stanie się Krzyż. W świetle Krzyża słowa „Co Mi po mnóstwie waszych ofiar?” oznaczają, że prawdziwa ofiara to posłuszeństwo Ojcu, dar z siebie, miłość aż do końca.
Bóg nie chce nóg, które „wydeptują dziedzińce”, lecz serca, które pozwala się odkupić. Liturgia ma wartość tylko wtedy, gdy jest uczestnictwem w Ofierze Chrystusa, a nie powtarzaniem pustych gestów.
Co to znaczy dla nas?
W Tajemnicy Odkupienia Bóg mówi do człowieka:
- Nie przynoś Mi rzeczy – przynieś Mi siebie.
- Nie składaj ofiar z kozłów – pozwól, by Ofiara Syna przemieniła twoje serce.
- Nie przychodź tylko „stanąć przede Mną” – wejdź w relację, która przemienia życie.
Odkupienie sprawia, że każda modlitwa, Eucharystia, gest miłosierdzia staje się prawdziwą ofiarą, zanurzoną w jedynej Ofierze, która ma moc zbawić.
Modlitwa do Najświętszego Odkupiciela
(do odmawiania na zakończenie każdego dnia nowenny)
Jezu Chryste, nasz Najświętszy Odkupicielu! Ty z niezmierzonej miłości ku nam przyjąłeś ludzkie ciało, stałeś się naszym Bratem i złożyłeś na krzyżu samego siebie jako doskonałą ofiarę za nasze grzechy. Przez Twoją krew zostaliśmy wykupieni z niewoli śmierci, a Twoje zmartwychwstanie otworzyło nam bramy wiecznego życia.
Dziękujemy Ci, Panie, za ten niepojęty dar Odkupienia, który nieustannie rozlewa się w naszych sercach przez Ducha Świętego. To On, Duch Pocieszyciel, daje nam poznać moc Twojej miłości, uświęca nas, uzdrawia nasze zranienia i uzdalnia do niesienia Ewangelii całemu światu.
Prosimy Cię, Najświętszy Odkupicielu, w tej nowennie: odnów w nas łaskę chrztu i bierzmowania. Niech Twój Święty Duch rozpala w nas ogień miłości, abyśmy mogły się stać ogniem w Ogniu, niech uczy nas prawdziwego nawrócenia i głębokiej ufności w Twoje miłosierdzie. Spraw, abyśmy zasiewani jak dobre ziarno, przynosili obfity plon wiary, nadziei i miłości w naszym codziennym życiu.
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem, w jedności Ducha Świętego, przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
III. Obietnica obfitości
W Ewangelii usłyszymy: „Ziarno posiane w dobrej ziemi oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je; taki też przynosi plon i wydaje stukrotny, inny sześćdziesięciokrotny, a inny trzydziestokrotny”.
„Ziarno posiane w dobrej ziemi” – to obraz człowieka, który nie tylko słucha, ale pozwala Słowu przeniknąć swoje wnętrze. Dobra ziemia nie jest idealna; jest ziemią, która została otwarta, przekopana, oczyszczona z kamieni. Takie jest serce, które nie broni się przed Bogiem. Serce otwarte na dar Odkupienia.
Słowo, kiedy zostanie przyjęte, zaczyna działać w sposób przekraczający ludzkie możliwości. Plon stukrotny, sześćdziesięciokrotny, trzydziestokrotny – to obietnica obfitości, która rodzi się z wierności. Bóg nie oczekuje od wszystkich tego samego; oczekuje, by każdy przyniósł owoc na miarę daru, który otrzymał.
Możesz dziś zapytać swoje serce: czy jest ziemią otwartą, czy raczej twardą, zmęczoną, rozproszoną. A potem spokojnie oddać Bogu to, co jest w tobie – bo On sam sprawia wzrost. Twoja rola to słuchać i rozumieć, czyli przyjmować Słowo z pokorą i pragnieniem przemiany.
Owoc przyjdzie. Zawsze przychodzi tam, gdzie Słowo ma miejsce, by zapuścić korzeń. Módlmy się, by Duch Święty otworzył nasze serca, aby dar Odkupienia mógł przynieść obfity owoc w naszym życiu.
Modlitwa do Najświętszego Odkupiciela
(do odmawiania na zakończenie każdego dnia nowenny)
Jezu Chryste, nasz Najświętszy Odkupicielu! Ty z niezmierzonej miłości ku nam przyjąłeś ludzkie ciało, stałeś się naszym Bratem i złożyłeś na krzyżu samego siebie jako doskonałą ofiarę za nasze grzechy. Przez Twoją krew zostaliśmy wykupieni z niewoli śmierci, a Twoje zmartwychwstanie otworzyło nam bramy wiecznego życia.
Dziękujemy Ci, Panie, za ten niepojęty dar Odkupienia, który nieustannie rozlewa się w naszych sercach przez Ducha Świętego. To On, Duch Pocieszyciel, daje nam poznać moc Twojej miłości, uświęca nas, uzdrawia nasze zranienia i uzdalnia do niesienia Ewangelii całemu światu.
Prosimy Cię, Najświętszy Odkupicielu, w tej nowennie: odnów w nas łaskę chrztu i bierzmowania. Niech Twój Święty Duch rozpala w nas ogień miłości, abyśmy mogły się stać ogniem w Ogniu, niech uczy nas prawdziwego nawrócenia i głębokiej ufności w Twoje miłosierdzie. Spraw, abyśmy zasiewani jak dobre ziarno, przynosili obfity plon wiary, nadziei i miłości w naszym codziennym życiu.
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem, w jedności Ducha Świętego, przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
2. Logika Odkupienia
Dialog Jezusa z Piotrem z dzisiejszej Ewangelii odsłania logikę Odkupienia, w której utrata staje się drogą do pełni, a krzyż jest bramą do życia. To nie jest obietnica nagrody za heroizm, lecz objawienie duchowego prawa: kto pozwala, by Chrystus wszedł w jego życie tak głęboko, że może je „przestawić” na logikę daru, ten już uczestniczy w odrodzeniu świata.
Piotr mówi: „Opuściliśmy wszystko… co z tego będzie?” To jest pytanie człowieka, który wszedł w ryzyko wiary. Odkupienie nie usuwa tego pytania – Jezus je przyjmuje i przemienia.
W świetle Odkupienia to pytanie brzmi inaczej: Czy to, co oddaję, naprawdę nie ginie? Czy moje straty, wyrzeczenia, krzyże mają sens?
Jezus nie odpowiada psychologiczną pociechą. Odwołuje się do odrodzenia (palingenesia), czyli do momentu, w którym Odkupienie objawi się w pełni.
To słowo oznacza: nowe stworzenie, które zaczyna się już teraz w sercu ucznia, przemianę świata, którą zapoczątkował Krzyż i Zmartwychwstanie, uczestnictwo w królowaniu Chrystusa, które nie jest władzą, lecz służbą miłości.
Uczniowie „zasiądą na tronach”, bo uczestniczą w misji Odkupienia – wprowadzają w świat logikę Chrystusa, który zbawia przez dar z siebie.
Modlitwa do Najświętszego Odkupiciela
(do odmawiania każdego dnia nowenny)
Jezu Chryste, nasz Najświętszy Odkupicielu! Ty z niezmierzonej miłości ku nam przyjąłeś ludzkie ciało, stałeś się naszym Bratem i złożyłeś na krzyżu samego siebie jako doskonałą ofiarę za nasze grzechy. Przez Twoją krew zostaliśmy wykupieni z niewoli śmierci, a Twoje zmartwychwstanie otworzyło nam bramy wiecznego życia.
Dziękujemy Ci, Panie, za ten niepojęty dar Odkupienia, który nieustannie rozlewa się w naszych sercach przez Ducha Świętego. To On, Duch Pocieszyciel, daje nam poznać moc Twojej miłości, uświęca nas, uzdrawia nasze zranienia i uzdalnia do niesienia Ewangelii całemu światu.
Prosimy Cię, Najświętszy Odkupicielu, w tej nowennie: odnów w nas łaskę chrztu i bierzmowania. Niech Twój Święty Duch rozpala w nas ogień miłości, abyśmy mogły się stać ogniem w Ogniu, niech uczy nas prawdziwego nawrócenia i głębokiej ufności w Twoje miłosierdzie. Spraw, abyśmy zasiewani jak dobre ziarno, przynosili obfity plon wiary, nadziei i miłości w naszym codziennym życiu.
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem, w jedności Ducha Świętego, przez wszystkie wieki wieków.
Amen.2
- Moc Słowa
Słowo Boże z Księgi Ozeasza mówi nam dzisiaj, w pierwszym dniu Nowenny: „Wróć, Izraelu, do Pana, Boga twego, upadłeś bowiem przez swą nieprawość. Weźcie ze sobą słowa i nawróćcie się do Pana”.
W obliczu tych słów, rozważajmy, jak dar Odkupienia uzdrawia nasze zranienia i oczyszcza serca, otwierając nas na działanie Ducha Świętego.
„Weźcie ze sobą słowa…”
Pan nie prosi nas o wielkie czyny. Nie prosi o doskonałość. Prosi o słowa, które płyną z serca, prawdziwe i szczere.
Z jakimi słowami zwracasz się dzisiaj do Pana?
„Panie, wracam „Panie, pomóż.” A może „Panie, Ty wiesz. Ty wiesz, że Cię kocham„.
Modlitwa do Najświętszego Odkupiciela
(do odmawiania każdego dnia nowenny)
Jezu Chryste, nasz Najświętszy Odkupicielu! Ty z niezmierzonej miłości ku nam przyjąłeś ludzkie ciało, stałeś się naszym Bratem i złożyłeś na krzyżu samego siebie jako doskonałą ofiarę za nasze grzechy. Przez Twoją krew zostaliśmy wykupieni z niewoli śmierci, a Twoje zmartwychwstanie otworzyło nam bramy wiecznego życia.
Dziękujemy Ci, Panie, za ten niepojęty dar Odkupienia, który nieustannie rozlewa się w naszych sercach przez Ducha Świętego. To On, Duch Pocieszyciel, daje nam poznać moc Twojej miłości, uświęca nas, uzdrawia nasze zranienia i uzdalnia do niesienia Ewangelii całemu światu.
Prosimy Cię, Najświętszy Odkupicielu, w tej nowennie: odnów w nas łaskę chrztu i bierzmowania. Niech Twój Święty Duch rozpala w nas ogień miłości, abyśmy mogły się stać ogniem w Ogniu, niech uczy nas prawdziwego nawrócenia i głębokiej ufności w Twoje miłosierdzie. Spraw, abyśmy zasiewani jak dobre ziarno, przynosili obfity plon wiary, nadziei i miłości w naszym codziennym życiu.
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem, w jedności Ducha Świętego, przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
