List od s. Immy

Najdroższe siostry,

piszę do was, aby być z wami w tę dziesiątą rocznicę beatyfikacji naszej Matki i Założycielki, Błogosławionej Marii Celeste Crostarosy. Wznieśmy do Pana hymn uwielbienia i dziękczynienia za dar jej życia oraz za światło, które nadal rozjaśnia drogi Kościoła i naszej rodziny zakonnej.

Dziesięć lat temu jako Zakon byliśmy obecni w Foggii na Beatyfikacji, gdzie Kościół uroczyście potwierdził to, co charyzmat krostarozjański strzeże od wieków: kobietę całkowicie zdobytą przez miłość Chrystusa Odkupiciela, powołaną, by uczynić widzialnym dla świata Jego Oblicze i dawać świadectwo o zawsze nowej mocy Ewangelii. Dzisiaj jesteśmy wezwane nie tylko do upamiętnienia tego wydarzenia łaski, ale także do ponownego zastanowienia się nad jej duchową spuścizną.

Ta rocznica nie jest bowiem wyłącznie wspomnieniem wydarzenia z przeszłości. Jest zaproszeniem do ponownego odkrycia świeżości otrzymanego daru i odnowienia naszej odpowiedzi na wezwanie, które Bóg powierzył Błogosławionej Matce Celeste.

Ona nieustannie przypomina nam, że życie konsekrowane redemptorystek znajduje swoją najgłębszą prawdę w byciu „żywą pamięcią” o odkupieńczym dziele Chrystusa, kiedy pozwalamy Panu żyć, działać i kochać w nas.

W naszych czasach, naznaczonych niepokojami, podziałami i poszukiwaniem sensu, przesłanie Marii Celeste zachowuje zaskakującą aktualność. Ona uczy nas, że świętość nie polega na niezwykłych czynach, ale na pozwoleniu Chrystusowi na przemianę każdej chwili naszego życia. Zaprasza nas do budowania wspólnot, które są odbiciem boskiej komunii, do budowania miejsc, gdzie wzajemna miłość staje się cichym, ale wymownym głoszeniem Ewangelii.

Patrząc na jej doświadczenie duchowe, słyszymy wezwanie skierowane również do nas wzywające do twórczej wierności: by strzec charyzmatu bez lęku przed wyzwaniami teraźniejszości, podtrzymując ogień początków i odważnie otwierając się na potrzeby ludzkości. Najbardziej autentycznym hołdem, jaki możemy złożyć naszej Błogosławionej, jest bowiem pozwolenie, by Bóg odnowił nas wewnętrznie, tak aby marzenie, które powierzył jej, nadal rodziło życie, nadzieję i świętość w Kościele.

Powierzamy jej nasze wspólnoty, każdą z nas, powołania, starsze i chore siostry, młode siostry w formacji, braci redemptorystów, świeckich, którzy dzielą z nami charyzmat, oraz wszystkich ludzi, których Pan stawia na naszej drodze. Niech jej wstawiennictwo towarzyszy nam w przeżywaniu z odnowioną pasją naszego powołania do bycia mniszkami redemptorystkami, aby świat mógł rozpoznać poprzez nasze życie piękno miłości, która zbawia.

Z wdzięcznym i pełnym ufności sercem świętujmy w naszych Wspólnotach te dziesięć lat łaski, patrząc w przyszłość z nadzieją, pewne, że Duch Święty będzie nadal wnosił do Kościoła owocujący dziś charyzmat, jakim obdarzył Matkę Marię Celeste Crostarosę.

Zjednoczmy się w radosnej modlitwie i życzmy sobie, abyśmy wkrótce ujrzeli ją wśród świętych!

Wasza siostra w Chrystusie Odkupicielu,
s. Imma